Rwa kulszowa - skąd się bierze i co robić, aby zmniejszyć ból?

Rwa kulszowa - skąd się bierze i co robić, aby zmniejszyć ból?

Jeśli odczuwasz ból rwy kulszowej – oczywiście schorzenie musi potwierdzić ortopeda – nie jesteś wyjątkiem. To niestety jedna z chorób wręcz o charakterze cywilizacyjnym. Dotyka miliony ludzi na całym świecie. Trudno rwę pomylić z czymkolwiek innym. Wyróżnia się bowiem przejmującym bólem, który promieniuje wzdłuż nerwu kulszowego – ten biegnie od dolnej części pleców w dół do nóg.

Choć ból bólowi jest oczywiście nierówny i zależy od tego, jak dany organizm reaguje na problemy, w przypadku rwy jest wyjątkowo intensywny. Może w rezultacie poważnie wpłynąć na jakość życia i komfort codzienności.

Przyczyny rwy kulszowej – skąd pojawiają się problemy?

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi, co powoduje rwę kulszową. Ta jest po prostu generowana przez kompresję lub podrażnienie nerwu kulszowego. Może to być spowodowane różnymi przyczynami.

Zazwyczaj jest to przepuklina lub przesunięty dysk. Można wskazać je za najczęstsze przyczyny rwy. Kiedy dysk jest niewłaściwie ulokowany lub odczuwalna jest przepuklina, dochodzi do nacisku na nerw kulszowy, co powoduje ból.

Bywa jednak tak, że przyczyna jest inna. Przykładem może być stenoza, czyli zwężenie kanału kręgowego, które może wywierać nacisk na nerw kulszowy.

Często rwa kulszowa to efekt po prostu zwyrodnień pojawiających się wraz z wiekiem. Dochodzi do nich gdy dyski między kręgami w kręgosłupie zaczynają się zmieniać z powodu wieku lub zużycia. To również wytwarza nacisk na nerw kulszowy.

Leczenie rwy kulszowej - metody

Co zrobić, gdy pojawia się rwa kulszowa? Przede wszystkim – nie ignorować problemu oraz możliwie szybko ustalić proces leczenia z ortopedą. Sam proces leczenia rwy kulszowej zależy od podstawowej przyczyny.

Standardem są w tej sytuacji leki przeciwbólowe. Pomogą one złagodzić ból i zmniejszyć stan zapalny. To podstawa do tego, by zająć się rwą kulszową przy wykorzystaniu innych metod.

Konieczna jest fizykoterapia zakładająca  ćwiczenia i rozciąganie, które mogą pomóc zmniejszyć ból i poprawić mobilność. To bardzo ważne – trzeba bowiem mądrze wzmocnić partie mięśnie grzbietu, a także zadbać o dolne sektory ciała.

Jeśli te metody nie rozwiązują problemu, mogą być potrzebne zastrzyki sterydowe, które pomagają  zmniejszyć stan zapalny i złagodzić ból. W skrajnych przypadkach konieczna jest operacja, dzięki której można zmniejszyć nacisk na nerw kulszowy.

Zapobieganie rwie kulszowej

Bywa tak, że pacjent wie, iż jest potencjalnie narażony na tego typu problemy – np. ze względu na nadwagę. Na co warto w takim razie zwrócić uwagę działając prewencyjnie?

Istotny jest nawyk utrzymywania właściwej postawy. Nie chodzi o samo chodzenie, ale też siedzenie i stanie. Właściwy układ ciała może pomóc zapobiec uciskowi na nerw kulszowy. W tym kontekście trzeba zwrócić uwagę też na istotę ćwiczeń. Regularne zajęcia mogą pomóc wzmocnić mięśnie w plecach i brzuchu, co może pomóc w zapobieganiu rwy kulszowej.

Osoby, które są narażone na rwę muszą zachować dużą ostrożność podnosząc cięższe przedmioty. Absolutnie nie można tego robić na prostych nogach obciążając kręgosłup. Właściwa postawa zakłada ugięcie kolan i podnoszenie podczas swoistego przysiadu, a nie obciążenie całego kręgosłupa.

Odrębną kwestią jest oczywiście właściwa waga. Zwyrodnienia bywają efektem otyłości czy nadmiarowych kilogramów. Naturalne jest, że nadwaga może wywierać nacisk na kręgosłup i zwiększyć ryzyko rozwoju rwy kulszowej.

Rwa kulszowa – co robić?

Rwa kulszowa może być bolesnym i osłabiającym stanem, ale wykorzystując odpowiednie metody leczenia może być skutecznie ograniczana. Zrozumienie przyczyn rwy kulszowej i podjęcie właściwych kroków wspólnie z ortopedą może pomóc zmniejszyć ryzyko rozwoju. Podstawą jest tu szybkość działania oraz konsekwencja.

Najlepsze pakiety zdrowotne

Dowiedz się więcej o tych specjalistach

Ortopeda Ortopeda Dostępny w wybranych pakietach

Przeczytaj też

Diagnostyka medyczna stale rozwija swoje możliwości, a rezonans magnetyczny (MRI) jąder jest jednym z najbardziej precyzyjnych narzędzi w wykrywaniu schorzeń układu moczowo-płciowego u mężczyzn. Od wykrywania nowotworów po ocenę stanów zapalnych i urazów – to badanie oferuje dokładność i niezawodność, której nie zapewniają inne metody diagnostyczne.
Rehabilitacja po artroskopii kolana jest kluczowym elementem procesu powrotu do pełnej sprawności. Rodzaj, intensywność oraz długość rehabilitacji są uzależnione od kilku istotnych czynników, takich jak typ uszkodzenia, skala zabiegu oraz zaangażowanie pacjenta w proces terapeutyczny. Dzięki zastosowaniu małoinwazyjnej techniki artroskopowej, czas potrzebny na regenerację jest znacznie krótszy, jednak odpowiednio zaplanowana rehabilitacja odgrywa decydującą rolę w optymalizacji wyników leczenia.
Dbałość o tę kwestię jest szczególnie ważna w przypadku mężczyzn po 40 roku życia. Na co warto zwrócić uwagę?
Choroby tarczycy stały się jednym z najczęstszych problemów zdrowotnych XXI wieku, dotykając zarówno kobiety, jak i mężczyzn. Choć leczenie farmakologiczne jest niezbędne, równie ważna jest odpowiednia suplementacja witamin i minerałów, która wspiera funkcjonowanie tego małego, ale istotnego organu.
Regularne badania profilaktyczne są kluczowe dla utrzymania zdrowia i wczesnego wykrywania potencjalnych problemów zdrowotnych. Wiele chorób, takich jak rak, choroby serca czy cukrzyca, może być skuteczniej leczonych, jeśli zostaną zdiagnozowane na wczesnym etapie.
Artroskopia kolana to procedura chirurgiczna, która polega na minimalnie inwazyjnym dostępie do stawu kolanowego za pomocą małych nacięć, przez które wprowadzane są specjalistyczne instrumenty - kamera oraz narzędzia chirurgiczne.
Chrapanie postrzegane jest jako uciążliwe – dla samej osoby, ale też np. tych, którzy spędzają w sypialni noc obok niej. Nie można na to jednak patrzeć jak na prozaiczną niedogodność. To problem zdrowotny, który należy leczyć. Co robić z chrapaniem? Oto, jaki lekarz pomoże na chrapanie i jak wygląda proces leczenia.
Hormony są niezbędnymi chemicznymi posłańcami w organizmie, które regulują liczne procesy fizjologiczne, od wzrostu i metabolizmu po nastrój i funkcje reprodukcyjne. Produkowane głównie przez gruczoły endokrynne takie jak przysadka mózgowa, tarczyca, trzustka, nadnercza, jajniki i jądra, hormony krążą w krwiobiegu, docierając do różnych tkanek i oddziałując na specyficzne receptory komórkowe.